เรื่องเสียว พี่สาวที่ป้ายรถเมย์ช่วงนี้เป็นหน้าฝนของฤดูในประเทศไทย บวกกับเป็นเวลาเดียวกันที่โรงเรียนมาเปิดเทอมเอาช่วงนี้ ตัวผมเองก็กำลังเรียนอยู่มอปลายปีสุดท้าย ตลอดเวลาที่เรียนอยู่ในระดับมัธยมผมแทบไม่เคยจะคิดเรื่องการมีแฟนหรือเรื่องเสียวๆเหมือนกันเพื่อนคนอื่นๆ ด้วยเหตุผลเพราะบ้านผมเป็นครอบครัวยากจน หากจะคิดจีบใครก็คงจะหมดหวังเพราะผู้หญิงพวกนั้นคงไม่มีทางที่จะสนใจคนจนอย่างผม ทุกวินาทีที่ผมอยู่ในห้องเรียนผมมักจะตั้งใจเรียนเป็นพิเศษเพียงเพราะอยากจะสอนให้ติดหมอเพื่อที่ทางบ้านจะได้ไม่ลำบาก บางครั้งผมเองก็รู้สึกได้ว่าตัวเองคงแก่เรียนมากเกินไปจนแทบจะไม่มีเพื่อนกับเขาเลยจนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ย้อนกลับไปเมื่อสองวันก่อนในช่วงเช้า ผมจะเดินทางจากบ้านมาโรงเรียนโดยใช้รถประจำทาง ทุกวันผมจะต้องตื่นตั้งแต่ตีห้าเพื่อลุกขึ้นมารอรถ แม้จะมีโรงเรียนใกล้บ้านแต่ก็เป็นโรงเรียนเอกชนที่มีราคาแพงทำให้ทางครอบครัวไม่มีเงินจ่ายเลยต้องทนเดินทางไกลกว่าเพื่อให้ได้เรียนในโรงเรียนรัฐบาล แล้วยิ่งเป็นช่วงหน้าฝนยิ่งทำให้การเดินทางลำบากมากขึ้น จากซอยในบ้านของผมที่เป็นสลัมจะต้องเดินทางมาอีกหลายร้อยเมตรเพื่อที่จะไปถึงจุดรอรถ ผมเดินทางตากฝนมาพร้อมกับร่มสีดำที่จุคนได้เพียงคนเดียวในมือหนึ่งคัน เมื่อผมมาจนถึงป้ายรถเมย์ก็มักจะเจอกับพวกผู้ใหญ่ที่มารอรถเพื่อเข้าไปทำงานกันอยู่แล้ว เราต่างคุ้นหน้าคุ้นตากันดีเพราะต้องเจอกันในตอนเช้าทุกวัน และแรงบรรดาลใจที่ทำให้ผมอยากรีบออกมารอรถตั้งแต่เช้าทุกคืนก็คือพี่สาวคนหนึ่ง ซึ่งเธอเป็นพนักงานร้านขายเสื้อผ้าในห้างใหญ่กลางเมือง เธอสาวขาวสวและหุ่นดีนมโตจนรัดเสื้อตึงเปี๊ยะ แต่แปลกที่ผู้หญิงที่งดงามเช่นนี้ผมยังไม่เคยเห็นเธอมีผู้ชายมารับเลยสักครั้ง ถึงเธอไม่ได้มีบ้านอยู่ในสลัมแต่เธอก็มีอพาร์ทเม้นที่อยู่ใกล้กันนี้เอง ทุกวันผมจะแอบมองเธอตลอดเส้นทางจนผมลงจากรถแต่ก็ดูเหมือนว่าเธอไม่ได้สนใจอะไรผมเลยสักนิดตลอดทั้งหมดผมจะนั่งเรียนอย่างมีความสุขเพราะได้เจอหน้าพี่สาวคนนี้ในทุกเช้า เธอเปรียบดั่งกำลังใจในการเรียนของผมในทุกวันเลยก็ว่าได้ เพราะตลอดเวลาที่ท่องเรียนเขียนอ่าน นอกจากใบหน้าที่ลอยมาก็มีผิวเนียนขาวและหน้าอดฟูรัดติ้วที่แบ่งบาน ทั้งหมดนี้มันทำให้ผมมีสมาธิเรียนได้อย่างเหลือเชื่อ ในขณธที่ผมกำลังจินตนาการถึงรูปร่างเรียวบางของพี่สาวว่ามันจะน่าดูแค่ไหนหากเสื้อผ้าของเธอถูกถอดออกทีละชิ้นต่อหน้าผม หัวนมคงจะอมชมพูเรียวเล็กเท่าก้านไม้ขีด กลีบหีคงจะบางเฉียบเหมือนกระดาษเอสี่…
Posted by
admin