Posted inUncategorized
แม่ผมกับน้องสาวแท้ของแม่
แม่ผมตั้งร้านขายก๋วยเตี๋ยวอยู่ในตลาดเก่าริมทางรถไฟที่สถานีรถไฟแห่งหนึ่ง ก็ได้ลูกค้าก็จากคนที่โดยสารรถไฟเข้ามาแวะกิน รายได้ก็แล้วแต่ว่าช่วงนั้นเป็นช่วงท่องเที่ยวหรือเปล่า แต่ก็พอยู่พอกินกันมีเงินเหลือเก็บในบัญชีบ้าง ตลาดแห่งนี้สร้างนานมากแล้ว ร้านค้าต่างๆยังเป็นร้านที่สร้างด้วยไม้สภาพยังเดิมๆอยู่ มีร้านชากาแฟที่คอกาแฟชอบมานั่งคุยเรื่องการเมืองกันไม่ขาดสายทั้งวันเสื้อแดงเสื้อเหลืองคุยกันได้สนุกปากฉันท์พี่น้องไม่ทะเลาะเบาะแว้ง มีร้านตัดผมแบบสมัยก่อนอยู่ตรงทางเข้าสถานีผมตัดกับแกมาตั้งแต่จำความได้ ร้านขนมไทยมีหลายร้านและก็ยังรักษาความอร่อยไว้ตามตำหรับผมกับแม่ช่วยกันขายตั้งแต่ช่วงเช้าเลยขายไปเรื่อยจนปิดร้านตอนเกือบทุ่ม ตอนแรกก็ช่วยกันขายพ่อแม่ลูก แต่ไม่นานพ่อก็กับแม่ไปแล้ว แต่ไม่ได้เลิกเพราะทะเลาะกันรุนแรง เหมือนว่าต่างคนต่างอยากมีชีวิตอิสระของตัวเองมากกว่า นานๆพ่อมาหาสักทีก็เห็นทักทายคุยกับแม่ดีช่วงหลังๆลูกค้าเยอะขึ้นจนผมคนเดียวก็เริ่มช่วยไม่ทัน แม่แกเลยชวนพี่สาวแม่ แกชื่อน้าเพ็ญมาช่วยด้วย ตอนแรกเห็นแกขายอาหารตามสั่งอยู่ตรงท้ายตลาดแต่ขายไม่ค่อยดีเพราะไม่ใช่จุดที่คนเดินผ่าน ลูกค้าเลยน้อย แกเลยมาช่วยแม่ขายก๋วยเตี๋ยวแทนน้าเพ็ญเป็นคนที่เรียกว่าสวยคนนึงแถวนี้แต่สวยในแบบสาวใหญ่เพราะเกือบๆห้าสิบแล้ว ถึงจะอายุมากแล้วแต่มีเสน่ห์ดึงดูดโดยหน้าอกเต่งตึง ยิ่งก้นงอนๆของแก ที่มันงอนสวยดูทีไรทำเอาคิดเลยเถิดไปถึงเรื่องบนเตียงตรงข้ามกันแม่ผมหน้าตาก็ธรรมดาผอมๆ อกนิดเดียวถึงก้นจะงอนเหมือนกันแต่ถ้าเทียบกับน้าเพ็ญเหมือนมวยคนละรุ่นน้าเพ็ญแกไม่มีผัวแต่มีลูกแล้ว คือแกสมัยสาวๆมีแฟนหลายคนจนท้องขึ้นมาแต่ไม่มีใครยอมรับเป็นพ่อเด็กสุดท้ายแกก็ต้องเลี้ยงลูกคนเดียวผมเคยเห็นลูกแกตอนเรียนประถมด้วยกันแต่พอมัธยมน้าเพ็ญก็ให ้ลูกแกไปอยู่กับตากับยายที่ในตัวเมืองและเรียนที่นั้นเลย“ไม่ส่งลูกแกไปเรียนในตัวเมืองบ้างหรืออีผึ้ง(ชื่อแม่ผม)”“กล้วย(ชื่อ)มันเพิ่ง ม ต้นเองให้มันช่วยงานก่อนสิ ม ปลายค่อยให้ไปเรียน ”“โรงเรียนแถวนี้มันสู้ในเมืองไม่ได้หรอก…