Posted inUncategorized
แผนทะลวงน้ำแรกของสาวใหญ่
ตอนนั้นหน้าที่การงานผมค่อนข้างรุ่งมากๆ ไต่ขึ้นไปเป็นเบอร์2ในบริษัทคือถ้าเจ้านายไม่อยู่ก็ผมนี่แหละตัดสินใจแทนได้ แล้วก็อย่างว่าแหละครับเมื่อตำแหน่งใหญ่ขึ้นงานมากขึ้น จึงจำเป็นต้องจ้างคนขับรถมาคนหนึ่งเพื่อแบ่งเบาความเหน็ดเหนื่อยเวลาเครียดๆ คนขับรถผมชื่อ ภูชิต เป็นคนทางเหนือเรียนจบปวช. แล้วมาช่วยงานป้า ซึ่งเป็นเจ้าของหอพักอยู่ย่านรามคำแหง แต่เนื่องจากไม่ค่อยมีงานให้ทำมากนัก ภูชิตเลยมาสมัครเป็นช่างซ่อมบำรุง..แต่ส่วนใหญ่ผมมักจะใช้บริการภูชิตให้ขับรถให้มากกว่ามันใช้ง่ายไม่เรื่องมาก ผมมักเรียกมันว่าไอ้ภู วันหนึ่งบริษัทของเพื่อนเจ้านายมีงานเลี้ยงครบรอบ 12 ปี งานนี้จัดที่โรงแรมแถวๆรัชดา เจ้านายติดประชุมสำคัญเลยให้ผมไปแทน ซึ่งพนักงานบริษัทนี้ทั้งบริษัทก็คุ้นเคยกับผมดีอยู่แล้วจึงไม่ค่อยมีปัญหาไร ผมจึงชวนภูชิตให้ขับรถให้กะว่ายังงัยซะคืนนี้มีเมากันปลิ้นแน่ แต่แล้วผมก็คาดผิดเมื่อก่อนงานเลิกผมซึ่งยังกึ่มไม่เข้าที่ มึคนมาบอกว่าไอ้ภูผมเมาสลบไสลอยู่ที่โซฟาหน้าห้องจัดเลี้ยง.ตอนนั้นนึกในใจไม่น่าเลยกูงานเข้าเลยไม่น่าพามันมาเล้ยยยย..ก็ธรรมดาแหละครับไอ้ภูมันก็คุ้นเคยอยู ่กับคนขับรถด้วยกันเค้าก็ชวนดื่มมันในฐานะเจ้าบ้าน แต่ไม่มีใครรู้ว่ามันคออ่อนไม่กี่แก้วก็ไปซะแล้ว…เป็นหน้าของผมที่ต้องขับรถพามันไปส่งบ้าน.ซึ่งเป็นห้องว่างที่หอพักป้ามันนั่นแหละ ผมเคยปส่งมันมา2ครั้งแล้วเลยไม่ค่อยมีปัญหาอะไร ผมในตอนนั้นเมากึ่มๆอยู่เหมือนกันแต่ต้องครองสติให้ได้ (ตอนนั้นกฏหมายเมาไม่ขับยังไม่เกิด) เมื่อไปถึงหน้าหอพักมัน ป้ามันก็ชะโงกมาดูผมลงจากรถเพื่อจะไปบอกป้าว่าไอ้ภูมันเมา..แต่ป้าแกเดินมาเปิดประตูให้ผมจึงขับรถเข้าไปจอดข้างใน ตอนแรกผมก็ไม่ได้สังเกตป้าของไอ้ภูมันมากนัก ก็เห็นแวบๆก็เป็นสาวแก่ทั่วไปวัยซัก…